VillaKeizersKroon biedt zorg aan mensen met een geheugenprobleem in Zuid-Limburg. Wolfgang Balliël vertelt je graag meer.
Ieder mens is de KEIZER van zijn leven en wil in de avondglorie van zijn leven de Kroon op zijn leven zetten. VillaKeizersKroon voldoet in deze basisbehoefte op professionele manier, waarin de mens met zijn biografie centraal staat.
Datum: 5 maart 2010. Klik hier om verder te surfen in tweede venster. Klik hier om te luisteren met een aparte speler.
Klik hier om de VillaKeizersKroon website te bezoeken!
Genoemd in deze presentatie: Ingrid Gerritsen, Bernard Lievegoed School, De Drie Eiken, azM, Alzheimer Stichting Nederland, Amby.
Deze presentatie wordt gesponsord door: VillaKeizersKroon Je bent van harte welkom!
Tussen 1730 en 1775 werd Zuid-Limburg en omgeving geteisterd door de beruchte Bokkenrijders, die het gemunt hadden op de mede-mens met waardevol bezit.
Lammert Neervoort en Rob Hamers hebben een boekje geschreven over de Bokkenrijders met 15 prachtige wandelingen langs tastbare herinneringen. Wat voor mensen waren de Bokkenrijders? En wat voor een gruwelijke dingen hebben zich afgespeeld in het Dinghuis (locatie VVV)? Lammert en Rob vertellen je graag meer!
Klik op de Play-knop om te luisteren. Datum: 28 februari 2010 / Duur: 15 min / Deel 1. Klik hier om verder te surfen in tweede venster. Klik hier om te luisteren met een aparte speler. Opslaan via rechtermuisknop op link hierboven. Geef dit item door via Tell a Friend knop onderaan.
Klik op de Play-knop om te luisteren. Datum: 28 februari 2010 / Duur: 25 min / Deel 2. Klik hier om verder te surfen in tweede venster. Klik hier om te luisteren met een aparte speler. Opslaan via rechtermuisknop op link hierboven. Geef dit item door via Tell a Friend knop onderaan.
Dit wandelboekje met de titel In de voetsporen van de Bokkenrijders kun je bestellen via de website van uitgeverij TIC en is tevens te koop bij verschillende boekhandels. Een mooi cadeau voor jezelf of iemand anders!
Op ’ne goojen daag góng hun ma nao de Merret en ze zag tege häör kinder: “Jonges, iech moot kemissies doen en daan gaon iech bij tant Jès op de Mäönt aon, um get te klasjenere.”
“Enselt uuch neet, hajt uuch gedèkseld en es de wouf kump, zègk ’m tot heer kint doedvalle!”
De geitsjes gónge späölselkes doen, tot obbins op de deur geboenkerd woort.
“Juzzes, dao höbste ’t gelazer”, zag ’t ajdste en ’t reep: “Wat mooste?”
“Doeg ’t sjewke vaan de deur, maak ope, iech höb ’t kaajd”, zag de wouf en heer doog of heer vaan Sint-Jaan kaom.
“Loup nao d’n Dousberg”, keekde de kleinste rojzebojs dee oongenuteg astrant waor en ouch ’n groete mojl had.
Eve later kaom d’n däögeneet trök en zag mèt ’n hoeg stumke tot ze ope móste doen, meh ei geitsje waor evels zoe verstendeg um aon de wouf te vraoge um z’ne poet te laote zien.
D’n awwe grawweleer wis tot ’r dat neet kós doen en klipseerde ’t ’m. Jummeg, noe mós ’r get aanders bedinke.
Heer góng nao ’ne sókkerbekker in de Hóndstraot dee zjus deig aon ’t knejje waor veur de briösjkes en dee al tartepömkes, boule-de-Berlins, pistolees, kedètsjes en terfbroejer in d’n ove had stoon.
De wouf duide z’n pu in ’ne koomp meel um ze wit te make en góng trök nao de geitsjes.
Wie ’r z’n pu leet zien, meinde die erm apedies tot ze geinen angs mie hoofde te höbbe.
Ze lete de viziet in en waore verpópzak wie ze dao de wouf zaoge inkoume.
“Noe höb iech uuch te graze, smeerlep”, keekde de wouf koed.
Heer hojde drop los, verrinneweerde de ganse kraom en vraot de bieskes op.
’t Jongste geitsje waor zoe sjlouw um in de klok te kroepe en vertèlde ’s aoves tege moojer geit tot de wouf ederein had opgevrete.
“Zoe’ne fieloe, dat zal iech häöm betaold zètte”, reep de aw benajd.
Ze sjaarde z’ch e stök touw en góng nao ’t hool vaan de wouf, dee mèt zien vètte pans laog te snörke.
“Höbste mien kinder opgevrete, batteraof?”, sjriewde de aw geit gans opgedrejd.
De wouf woort wakker en versjrók ziech kepot.
Heer brölde: “Iech bin nörges gewees, lieleke klappej, indirek sjaar iech diech bij d’ne kazjevèk.”
“Heer luig wie ’n doedsprintsje”, reep ’t klein geitsje, “iech höb ’t mèt mien eige ouge gezeen”.
De aw prij spróng nao de wouf, kretsde ’m zien pupse oet en hojde ’m mèt ’ne klöppel doed.
Wie ze de pans vaan de wouf opesnooj, kaome de zès geitsjes zingentere oet z’ne boek…
Deze presentatie wordt gesponsord door: 
